Veroorzaakt brandwonden. Bij oogkontakt onmiddellijk uitwassen. Koel & buiten invloed van licht bewaren
Waterstofperoxide is een verbinding van waterstof en zuurstof.
Het werd in 1818 ontdekt door Louis Jacques Thénard.
Het waterstofperoxide molecuul heeft één zuurstofatoom meer dan het veel stabielere watermolecuul.
De binding tussen de twee zuurstofatomen, de zogenaamde peroxidebinding, laat vrij makkelijk los, onder vorming van twee H-O radicalen.
Omdat deze radicalen makkelijk reageren met andere O radicalen (tot O2), of met andere stoffen onder vorming van nieuwe radicalen en
zo een soort kettingreactie kunnen ontketenen, is een oplossing van waterstofperoxide uiterst reactief.
Toepassing:
Waterstofperoxide wordt onder andere gebruikt als ontsmettingsmiddel, bijvoorbeeld bij ontstekingen in de mondholte, ontsmetting van drinkwater, als bleekmiddel bijvoorbeeld bij het bleken van stoffen, tanden, botten en haar.
Dit ontsmettende en blekende vermogen wordt veroorzaakt door de oxiderende werking van waterstofperoxide.
Om deze reden wordt waterstofperoxide veel gebruikt in laboratoria en bij de productie van sommige organische stoffen.
In kleinere aquaria wordt het wel gebruikt met een katalysator, waardoor zeer geleidelijk zuurstof aan het water wordt toegevoegd.
In zuivere vorm werd het gebruikt als zuurstofleverend middel bij de voorstuwing van het Duitse Me 262 raketvliegtuig uit de Tweede Wereldoorlog.
De ramp met de Russische kernonderzeeboot Koersk is waarschijnlijk veroorzaakt door het lekken van een waterstofperoxidetank in een torpedo.
In de handel zijn oplossingen met een sterkte van 35% en 3% verkrijgbaar; sterkere oplossingen kunnen worden bereid maar zijn potentieel explosief en dienen daarom met uiterste voorzichtigheid te worden behandeld.
